Tag Archives: غفران بدخشانی

نگاه پولادیان بر موسم خموش

شعر برای ما و در جامعۀ ما در میان همه هنرها جایگاه ممتاز دارد. شعر جان پناه لحظه‌های بن بست، میعادگاه خودنگری و کوچه باز کردنی است به سوی دنیای درون و گریز از روزمره‌گی‌های یکنواخت و جانوواره‌مان و اشک جاری خاطراتی در نهایت شادی‌ها و غمهایمان.

تاریخ قطور ادبیات، از گذشته‌های دور شاهد مدعا است و در دوران معاصر نیز که هنوز ته مانده‌های اصالت‌های معنوی فرهنگی و رفتاری‌مان در زیر چرخ‌های سهمگین فن‌آوری، مدرنیسم، از خودبیگانه‌گی‌ها و خود فراموشی‌ها ساییده نشده‌اند، روال غالب همین است و به گفته ظریفی، در میان هفتادواند بیماری و گرفتاری که بدان معتادیم، یکی همین شاعرمشربی‌ها است که گاه و ناگاه به سراغمان می‌آید.

دنباله