به پاره‌های گسیختهٔ تنم در گسترهٔ ایران بزرگ

درود هم میهن
کسی به نام تو آمد
ترا گرفت از من
کسی به نام من آمد
مرا گرفت از من
تو بعد رفتی زیادم
و بعد جای من
نهال فاصله یی در دل تو ریشه دواند
سپس
کسی آمد
و ماه و کوکب و خورشید را به دار کشید
کسی به نام تو آمد فروغ را دزید
کسی به نام من آمد نبوغ را دزید
هوای خانهٔ‌ من تیره گشت
گوری شد
نگاه روشن تو
مبتلای کوری شد
به سوی من
تو رهٔ بازگشت گم کردی
نشانهٔ تو
در این بند و بست
گم کردم
درود هم میهن
بیا پلی شوم این راه را
ز من بگذر

Post Navigation